ΑΠΑΝΤΗΣΗ στην MACHINOR AE για την ΤΗΛΕΜΕΤΡΙΑ   

                                Προσπάθεια δικαιολόγησης των αδικαιολογήτων  

 

                                  Εικόνα 1 Υπερχείλιση δεξαμενής Ανηφόρων (5 κμ/ώρα)

 Η  εταιρεία  MACHINOR με επιστολή της  στα Καρπαθιακά Νέα , απαντώντας στο σχόλιο μας με τίτλο ΤΗΛΕΜΕΤΡΗΣΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ, υπεραμύνεται του  συστήματος  τηλεμετρίας που προμήθευσε   η ίδια στο Δήμο έναντι 3.280.000 ευρώ.

   Υποστηρίζει πως ο Δήμος   «απολαμβάνει  τους καρπούς ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης του νερού χωρίς κόστος  για την υπηρεσία και όχι μόνο τηλεμετρίας όπως αναφέρεται στην επιστολή του κ. Κανάκη».

 Όμως τον όρο τηλεμετρία χρησιμοποίησε ο ίδιος ο CEO της  MACHINOR κ. Ν.Μαραντίδης  κατά την παρουσίασή του συστήματος  στο ΔΣ προ τετραετίας και εξήγησε στο Δημοτικό Συμβούλιο  λέγοντας πως:

«Με τον όρο Τηλεμετρία λέμε τα συστήματα που καθιστούμε σε απομακρυσμένες περιοχές και με ένα κέντρο ελέγχου, με τη βοήθεια υπολογιστών, έχουμε δυνατότητα να ελέγχουμε εξ αποστάσεως».

 Υποτίθεται πως κύριος σκοπός του συστήματος   ήταν  η εξοικονόμηση, η διασφάλιση επάρκειας και η βελτίωση της ποιότητας του πόσιμου νερού στο Δήμο Καρπάθου.

 Ο τότε Δήμαρχος Καρπάθου  μάλιστα  που πήρε το λόγο στη συνέχεια  ανέφερε πως «Οι Καρπάθιοι θα έχουν καθαρό νερό στα σπίτια τους, δεν θα υπάρχουν διαρροές, το κόστος θα μειωθεί, ευχαριστώ τον Νίκο Μαραντίδη για τη σωστή ενημέρωση ».

   Τώρα λοιπόν   που   ο Δήμος «απολαμβάνει τους καρπούς  του συστήματος»  δικαιούμαστε  να  ρωτήσουμε  πόσο νερό εξοικονομήθηκε από την λειτουργεία του , αν έχει  διασφαλισθεί έστω και κατ’  ελάχιστο επάρκεια του  και αν βελτιώθηκε η ποιότητά του όπως μας διαβεβαίωναν.  Να μας πουν αν με το σύστημα εντοπίστηκε μια έστω διαρροή ή   παράνομη σύνδεση  ή μη κοστολογούμενη παροχή.  

   Υποτιμούν την νοημοσύνη μας λέγοντας πως  η Υπηρεσία απολαμβάνει  του καρπούς του συστήματος  «χωρίς κόστος»   όταν  εκτός  των 6.000€ που  ζητά  κάθε μήνα  η MACHINOR  για «διαγνωστικούς ελέγχους » ,  ο δήμος πληρώνει  κάθε μήνα  2000€ στις εταιρίες κινητής  και  1000€ για την χλωρίωση  του νερού ,  – (ακόμη και του ακατάλληλου  για ανθρώπινη κατανάλωση νερού των Πηγαδίων).  

 Υποστηρίζει πως το σύστημα  των 3,24 εκατομμυρίων που εγκατέστησε είναι σύγχρονο  και χαρακτηρίζει άλλες φτηνότερες λύσεις τηλε-ελέγχου και τηλεχειρισμού  ως «ιδιοκατασκευές» ή «πρωτόγονους αυτοματισμούς». 

 Προσωπικά  δεν  γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες  του «Ολοκληρωμένου συστήματος τηλεελέγχου -τηλεχειρισμού για τον έλεγχο των διαρροών και της ποιότητας ποσίμου ύδατος του δικτύου ύδρευσης του Δήμου Καρπάθου»  που  είχε εγκριθεί με την 205/2013 απόφαση του  Δημοτικού Συμβουλίου ,   και κόστιζε 450.000 ευρώ . Σίγουρα όμως και εκείνο  δεν ήταν «ιδιοκατασκευή» . 

Μπορούμε όμως να αποδείξουμε   πως το σύστημα που εγκαταστάθηκε από την MACHINOR   ήταν  κατά πολύ υπερτιμολογημένο και οι περισσότεροι Σταθμοί Ελέγχου αχρείαστοι. 

 Μπορούσαμε να έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα με την  προμήθεια του  συστήματος που είχε εγκρίνει το 2013 το ΔΣ με το 1/5 του δανείου   και  το υπόλοιπο να έχει διατεθεί για βελτιώσεις των υποδομών ύδρευσης και την προμήθεια  δυό  μονάδων αφαλάτωσης  ώστε να έχει  λυθεί     το πρόβλημα της λειψυδρίας  από 2021.

Σε εκείνη την προ τετραετίας ενημέρωση του ΔΣ ο κ. Μαραντίδης  ανέφερε πως   θα παρέθεταν φωτογραφίες, τι βρήκανε  και τι αφήσανε στην ΔΕ Ολύμπου. 

 Ας δούμε λοιπόν πως λειτουργούσε το σύστημα ύδρευσης  της Ολύμπου πριν και  πως λειτουργεί  σήμερα μετα την εγκατάσταση της  «σύγχρονης» τηλεμετρίας.  

Η Όλυμπος υδρεύεται  από την γεώτρηση του «Φραγκούλη». Με την αυτοματοποιημένη  λειτουργία της αντλίας με την βοήθεια ενός ηλεκτρικού φλοτέρ και ενός ρελέ η δεξαμενή της Λακάνης διατηρείτο συνεχώς γεμάτη  και  τροφοδοτούσε   με φυσική ροή την δεξαμενή ύδρευσης του χωριού.Όταν η τελευταία  γέμιζε διακόπτετο η ροή του νερού  με ένα μηχανικό φλοτέρ για να μη υπερχειλίζει.  

  Με αυτό το απλό σύστημα αυτοματισμού , με μηδενικό κόστος λειτουργίας και χωρίς την ανάγκη καμιάς παρέμβασης, επιτυγχάνετο να μη μένει ποτέ χωρίς νερό το χωριό και  να μη υπερχειλίζουν  οι δεξαμενές  και   χάνεται πολύτιμο αντλούμενο νερό.  

Αυτό το απλό σύστημα  αντικαταστάθηκε από τέσσερις Τοπικούς Σταθμούς Ελέγχου (ΤΣΕ) συνολικού κόστους 115.000 ευρώ   και αντί βελτίωσης   έκτοτε παρατηρούνται πολλές φορές υπερχείλιση της δεξαμενής και έλλειψη νερού  και χρειάζεται  ακετές φορές τηλεφωνική ενημέρωση του χειριστή για την εκκίνηση της αντλίας.  

Το Διαφάνι υδρεύεται από τις πηγές Δρόση  και Βανάντας και την Γεώτρηση «Κόκκινου Χωράφι», η οποία  στέλνει νερό στην ενδιάμεση  δεξαμενή της Κυμαρέας  και από εκεί με φυσική ροή  στην Δεξαμενή ύδρευσης του Διαφανίου. 

Το νερό της πηγής της Βανάντας  που η απόδοσή της   κυμαίνεται κατά μέσο όρο γύρω στα 30 κμ/ ημέρα συγκεντρώνεται σε ένα μικρό φρεάτιο  χωρητικότητας 1 κμ, και  από  αντλείτο αυτόματα προς μια μεταλλική δεξαμενή 350 κμ  που βρίσκεται σε απόσταση 450μ   85 μ. ψηλότερα . Από εκεί με φυσική ροή  ρέει σε  μια εφεδρική  μεταλλική δεξαμενή  και από εκει  καταλήγει   στην  δεξαμενή ύδρευσης του Διαφανιού που βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά της  και πάλι με  φυσική ροή. 

Ως εκ τούτου δεν υπήρχε καμιά ανάγκη  βελτίωσής του του συτήματος.  Το μόνο που χρειαζόταν ήταν το θάψιμο του  σωλήνα Φ40 που είναι εκτεθειμένος στο Ήλιο και βουλώνει.

 Παρά ταύτα τοποθετήθηκαν δυό   πλήρεις ΤΣΕ στην αντλία και την δεξαμενή κόστους 50.000 ευρώ για να μετρούν σε πραγματικό χρόνο το  1.5 κμ/ωρα του νερού της πηγής . 

Τοποθετήθηκαν  ακόμη δυό πλήρης ΤΣΕ στις δεξαμενές  του Διαφανίου κόστους 54.000. Ο ένας  να μετρά το νερό του πηγαίνει από την μια δεξαμενή στην  δεξαμενή ύδρευσης που βρίσκεται 12 μέτρα μακρύτερα  και η δεύτερη το νερό που εισέρχεται στο δίκτυο ύδρευσης.  Τοποθετήθηκαν μάλιστα και στους δυό σταθμούς ξεχωριστά φωτοβολταϊκα συστήματα κόστους 7000 για να μεταδίδουν τις ενδείξεις των μετρητών και της στάθμης των δεξαμενών. 

 

                                   Εικόνα 2 Δεξαμενές Διαφανιου με ΤΣΕ και Φωτοβολταϊκα

  Tο αντλιοστάσιο  της Γεώτρησης «Κόκικο Χωραφι» λειτουργούσε με χρονοδιακότη .   Για  τον αυτοματισμό αντλίας /δεξαμενής   χρειαζόταν η προσθήκη ενός     αισθητήρα στάθμης ή ηλεκτρικό φλοτερ και ένα ρελέ   , Τοποθετήθηκε  πλήρης ΤΣΕ κόστους 25000  και η λειτουργία του  αντλιοστασίου εξακολουθεί να γίνεται με χρονοδιακόπτη. Απλά μπορεί  ο χρόνος ρυθμίζεται η αποστάσεως.

 

                      Εικόνα 3 Αντλιοστασιο Κόκινου Χωράφι με τους πίνακες τηλεμετρίας

Δεν τοποθετήθηκε  μια ηλεκτροβάνα με wi-fi, κόστους  5.000 € περίπου, στην έξοδο της δεξαμενής της Κυμαρέας ,  που χρειαζότανε  για να ανοίγει αυτόματα, όταν πέφτει η στάθμη της δεξαμενής ύδρευσης του Διαφανίου και να κλείνει όταν η στάθμη φθάσει στο επιθυμητό ύψος  ώστε να αποφεύγεται υπερχείλισής  της .  

 Στην Κυμαρέα  λειτουργεί επίσης ένα ενδιάμεσο αντλιοστάσιο  με χρονοδιακόπτη που  στέλνει νερό στην δεξαμενή ύδρευσης της Αυλώνας. Μπορούσε  να αυτοματοποιηθεί με ένα απλό σύστημα ελέγχου δεξαμενής/αντλιοστασίου  κόστους  1800 ευρώ, ώστε να κρατιέται η στάθμη της δεξαμενής ύδρευσης  εντός των προκαθορισμένων επιθυμητών ορίων . 

Αντί αυτού τοποθετήθηκαν δύο πλήρεις ΤΣΕ τόσο στο αντλιοστάσιο όσο και στη δεξαμενή ύδρευσης  κόστους 50.000 ευρώ για τον έλεγχο ενός δικτύου με μέση κατανάλωση  5 κμ την ημέρα. 

Μια τρίτη γεώτρηση  του «Αποσκοίνου» υδρεύει τις αγροτικέ περιοχές Αγίου Μηνά και Πέι  με 10 παροχές με συνολική κατανάλωση περίπου 1000 κ.μ/ κατ’ έτος . 

Η αντλία λειτουργούσε  με χρονοδιακόπτη και έστελνε το νερό στην δεξαμενή που βρίσκεται σε απόσταση 109 μ και από εκεί με φυσική τροφοδοτούσε   το δίκτυο ύδρευσης. 

 Για τον πλήρη αυτοματισμό της αντλίας και την  αποφυγή υπερχείλισης  της δεξαμενής απαιτείτο η προσθήκη ενός απλού συστήματος ηλεκτρικού  φλοτέρ και ενός «ρελέ»   συνολικού κόστους 500-800 €  το οποίο να λειτουργεί σε συνδυασμό με τον υφιστάμενο   χρονοδιακόπτη και να διασφαλίζει ότι η δεξαμενή θα είναι συνεχώς γεμάτη χωρίς να υπερχειλίζει.  

Τοποθετήθηκε ζεύγος  ΤΣΕ κόστους 39.000  που δεν μπορεί να τηλεχειριστεί επειδή  η περιοχή δεν καλύπτεται από δίκτυο κινητής     με παροχόμετρο υπερήχων Clamp-on   κόστους 8000 σε   δίκτυο    διατομής Φ40  που είναι εκτεθειμένο στον ηλιο.

Σε όλα τα αντλιοστάσια υπήρχαν υδρόμετρα που μετρούσαν το αντλούμενο νερό  από τις γεωτρήσεις προς τις δεξαμενές  καθώς  και παροχόμετρα που μετρούσαν  και το νερό που έφευγε στις από τις δεξαμενές προς τα δίκτυα και έτσι  ήταν δυνατόν να εξακριβώνεται αν υπάρχουν πραγματικές διαρροές ή φαινόμενες (κλοπές από παράνομες συνδέσεις).

 Αντί αυτών των  υπαρχόντων απλών  και συγκριτικά μηδαμινού  κόστους απαιτούμενων βελτιώσεων  που   θα εξασφάλιζαν ότι οι δεξαμενές θα ήταν πάντοτε γεμάτες χωρίς να υπερχειλίζουν,  πληρώθηκαν συνολικά  πάνω από 358.000 € για την εγκατάσταση 13  Τοπικών Σταθμών Ελέγχου (ΤΣΕ), οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν εντελώς αχρείαστοι.  

Τοποθετήθηκαν δυό αχρείαστοι ΤΣΕ   50.000€    για να μετρούνε  δυό φορές  το 1,5  κμ  του νερού της πηγής της Βανάντας, τοποθετήθηκε  αχρείαστος ΤΣΕ    26.000 € στη μεταλλική δεξαμενή του Διαφανιού για να μετρά το νερό που πάει από αυτή στην δεξαμενή ύδρευσης που βρίσκεται 12 μέτρα μακριά  της , τοποθετήθηκε αχρείαστος ΤΣΕ στην δεξαμενή  που γέμιζε με το νερό της Μεσα Βρύσης  που  έχει στερέψει  και το αντλιοστάσιό της που  έστελνε νερό στην δεξαμενή ύδρευσης  δεν χρησιμοποιείται τα τελευταία 10 χρόνια.

 

                  Εικόνα 4 Το Αντλιοστάσιο Μακρυμήτας όπου τοποθετήθηκε πλήρης σταθμός τηλεμετρίας

 Ενώ σπαταλήθηκαν κυριολεκτικά    εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για αχρείαστους  ΤΣΕ δεν τοποθετήθηκαν   αισθητήρες στάθμης στις γεωτρήσεις κόστους 1000-2000 ευρώ για να αποφεύγεται η υπεράντλησής τους. 

Η εταιρεία  χαρακτηρίζει τις   πολύ φτηνότερες λύσεις  «ιδιοκατασκευέ»ς και «πρωτόγονους αυτοματισμούς».

Εμείς  το αποτέλεσμα βλέπουμε και  διαπιστώνουμε πως με τους «πρωτόγονους» αυτοματισμούς και  «ιδιοκατασκευές» , τουλάχιστο όσον αφορά την Όλυμπο,  οι δεξαμενές   δεν άδειαζαν ποτέ ούτε υπερχείλιζαν, όπως γίνεται  συχνά  στο διάστημά λειτουργίας του «σύγχρονου» πανάκριβου συστήματός τηλεχειρισμού . 

  Παρόμοιες  αστοχίες  και υπερβολές  εντοπίζονται σε όλα σχεδόν τα  τοπικά δίκτυα και των άλλων κοινοτήτων αλλά η εκ των υστέρων λεπτομερής  καταγραφή τους θα κούραζε.

 Για να είμαστε  όμως δίκαιοι την ευθύνη για την προμήθεια και τοποθέτηση των αχρείαστων σταθμών  ελέγχου ή επιμέρους τμημάτων τους ή την υπερτιμολόγησή τους δεν την φέρει  η MACHINOR που σαν κερδοσκοπική εταιρεία την ενδιαφέρει αποκλειστικά το κέρδος της που είναι ανάλογο του προϋπολογισμού του έργου. 

Την ευθύνη την φέρει ο  φερόμενος ως συντάκτης και ελέγξας μιας μελέτη που αντί να ελαχιστοποιεί μεγιστοποιούσε το κόστος του συστήματος  καθώς οι δημοτικοί σύμβουλοι που την ενέκριναν αβασάνιστα χωρίς να την μελετήσουν με την αιτιολογία πως το δάνειο δεν θα πληρωθεί από τον Δήμο αλλά από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.  

  Η  MACHINOR  υποστηρίζει   πως από την στιγμή  που εγκρίθηκε η πρόταση για την τηλεμετρία δεν μπορούσε   να αλλάξει το αντικείμενο. Η αλήθεια όμως είναι πως   σύμφωνα με την  παράγραφο 2 της πράξης  ένταξης αλλαγή  μπορούσε να γίνει με απόφαση του Υπουργού το 2020 όταν ζητήθηκε η σύμφωνη γνώμη του ΔΣ για  να περάσει το έργο στο πρόγραμμα ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ.

 Τώρα όμως ό γέγονε γέγονε.  «Λάθη μετά την απομάκρυνση από το ταμείο δεν αναγνωρίζονται». Καλό θα είναι όμως η σημερινή Δημοτική Αρχή να αποφασίσει αν αξίζει να πληρώνει κάθε χρόνο100.000 ευρώ για την συντήρηση και  λειτουργία του  συστήματος  που στην πράξη αποδείχθηκε πως  ουδόλως  βοηθά στην εξοικονόμηση   και την επάρκεια νερού.

Η εταιρεία διατείνεται πως έχει εκπαιδεύσει το προσωπικό της υπηρεσίας και  έχει δώσει τους κωδικούς για τον χειρισμό του στους προέδρους  των κοινοτήτων.  

Εμείς θα  ρωτήσουμε αν έχει παραδώσει στον Δήμο , ως όφειλε , εγχειρίδια χειρισμού και εντοπισμού βλαβών , αλλαγής των παραμέτρων, επανεκκίνησης  των σταθμών καθώς και ποιους υπάλληλους έχει εκπαιδεύσει  για την λειτουργία του κεντρικού σταθμού που κόστισε 500.000 ευρώ.

Αν είχαν  γίνει όλα αυτά τότε  δεν θα χρειαζόταν να πληρώνει  ο Δήμος 5.000 τον μήνα για «διαγνωστικούς ελέγχους», για  την αλλαγή του τρόπου λειτουργίας των τοπικών  σταθμών (αυτοματοποιημένη, χρονοπρόγραμμα, χειροκίνητη) ,  την  επανεκκίνηση  τους κλπ.    

Τέλος η εταιρεία  ισχυρίζεται ότι η ανάθεση στην ίδια της υπηρεσίας των διαγνωστικών ελέγχων έγινε ύστερα από διαγωνισμό και ότι δεν μπορούσε  να προτιμηθεί η ανάθεση της σε  επιχείρηση που έχει έδρα την Κάρπαθο επειδή η προσφορά της ήταν υψηλότερη.

Η αλήθεια είναι πως δεν διενεργήθηκε διαγωνισμός αλλά  ακολουθήθηκε  η διαδικασία απευθείας ανάθεσης . Ζητήθηκαν προσφορές μόνο  από τρείς προεπιλεγμένους φορείς  και για την ανάθεση μπορούσαν να ληφθούν νόμιμα υπόψη και άλλα κριτήρια εκτός  της χαμηλότερης τιμής.

 Εκτός  αυτού  η προσφορά  της  MACHINOR  ήταν μεν χαμηλότερη κατά 350 ευρώ  προ ΦΠΑ (29.650 έναντι 30.000 ευρώ)  αλλά με τον ΦΠΑ  24% ήταν υψηλότερη κατά 1.266 ευρώ από την  προσφορά της εδρεύουσας στην Κάρπαθο επιχείρησης, που έχει  μειωμένο ΦΠΑ 17%. 

Μειοδότης   συνέπεια αναδείχθηκε -(μάλλον κατά λάθος)- η εδρεύουσα στην Κάρπαθο επιχείρηση   και όχι η  MACHINOR στην οποία τελικά ανατέθηκε ο διαγνωστικός έλεγχος.

Όμως αυτό είναι δευτερεύον.

Το βασικό ερώτημα που πρέπει να απάντηθεί από τον Δήμο είναι αν αξίζει να πληρώνει 100.000 ευρώ κάθε χρόνο για  την λειτουργία του συστήματος.